"Dilwale Dulhania Le Jayenge" sadəcə bir film deyil, bütöv bir dövrün rəmzidir. Sevginin, fədakarlığın və ailəyə olan bağlılığın ən gözəl şəkildə tərənnüm edildiyi bu şah əsəri Azərbaycan dilində izləmək, tamaşaçıya həm unudulmaz nostalji hisslər bəxş edir, həm də kinonun universal dilini yenidən kəşf etməyə imkan yaradır. Əgər hələ də izləməmisinizsə, mütləq vaxt ayırıb bu zamansız sevgi hekayəsinə ana dilimizdə tamaşa edin.
Azərbaycan dilinə "Cəsur ürək gəlini aparar" kimi tərcümə olunan bu film, rejissor Aditya Çopranın ilk işidir. Baş rollarda Şahrux Xan (Rac) və Kacolun (Simran) çıxış etdiyi bu ekran əsəri, Bollivudun "Qızıl dövrü"nün ən parlaq nümunəsidir.
Film, Mumbaydakı "Maratha Mandir" kinoteatrında 1000 həftədən çox (təxminən 30 il) fasiləsiz nümayiş etdirilərək dünya rekordu qırmışdır.
Mumbai-dəki "Maratha Mandir" kinoteatrında 1995-ci ildən bəri fasiləsiz olaraq nümayiş etdirilən film, 1500 həftədən çox davam edən nümayişlə hind kinosunun ən uzunömürlü filmi rekordunu qırıb. dilwale dulhania le jayenge azerbaycan dilinde
Hind kinosunun vizit vərəqi sayılan , bəlkə də dünya kino tarixinin ən uğurlu sevgi hekayələrindən biridir. 1995-ci ildə ekranlara çıxan bu film, rejissor Aditya Çopranın ilk işi olmasına baxmayaraq, Bollivudun simasını tamamilə dəyişdirdi. Baş rollarda Şahrux Xan (Shah Rukh Khan) və Kacolu (Kajol) bir araya gətirən ekran əsəri, bu gün həm Hindistanda, həm də Azərbaycanda böyük bir pərəstişkar kütləsinə malikdir.
Azərbaycan və Hindistan mədəniyyətlərində ailə dəyərləri, valideynə hörmət və toy adətləri bir-birinə çox yaxındır. Filmdəki ailə dramı, sevgi uğrunda mübarizə və eyni zamanda böyüklərin xeyir-duasını almaq fəlsəfəsi Azərbaycan tamaşaçısının mentalitetinə tamamilə uyğun gəlir. Racın dürüstlüyü və Simranın sədaqəti bu gün də izləyicilərə eyni emosiyanı yaşadır.
1995-ci ildə ekranlara çıxan (Cəsur ürək gəlini aparar), qısaca DDLJ , təkcə Hindistanın deyil, dünya kinosunun ən məşhur romantik filmlərindən biri hesab olunur. Rejissor Aditya Chopranın debüt işi olan bu film, Şahrux Xan (Raj) və Kacolu (Simran) ekranın ən sevilən cütlüyünə çevirdi. "Dilwale Dulhania Le Jayenge" sadəcə bir film deyil,
Lata Mangeşkar və digər əfsanəvi sənətkarların ifa etdiyi "Tujhe Dekha To" , "Mehndi Laga Ke Rakhna" və "Ghar Aaja Pardesi" kimi mahnılar Azərbaycandakı Bollivudsevərlər tərəfindən hələ də dinlənilir.
Film, Londonda yaşayan iki gənc hindlinin — azad ruhlu Raj və ənənəvi dəyərlərlə böyümüş Simranın Avropa səyahəti zamanı tanış olub bir-birinə aşiq olmasından bəhs edir. Lakin hekayənin əsas konflikti Simranın atasının (Amriş Puri) onu Hindistanda yaşayan bir ailə dostunun oğlu ilə evləndirmək qərarı ilə başlayır. Rajın sevgisi uğrunda mübarizəsi "qaçırtmaq" deyil, qızın ailəsinin xeyir-duasını almaq üzərində qurulur. Əsas Tematik Təhlil
Lakin filmin əsas dramı ondan ibarətdir ki, Simran artıq başqası ilə nişanlıdır. Sevgilisi Rac ilə görüşdükdən sonra o, kövrəlir və bu sevgini etiraf etməyə çalışır, lakin atasının vəd sınayıb [sındırmaq] təhlükəsindən qorxur. Hekayətin ən güclü tərəfi ondadır ki, film adi "uşaq sevgisi" nağılından fərqlənir. Burada sevgi heç də asanlıqla əldə edilmir. Simranın atası Batçan, qızını öz vətəninə – Hindistana aparır və Rac ilə olan əlaqəsini kəsməyə çalışır. Bu ailəsinə qarşı etinasız münasibət deyil, könül rahatlığı və etibarlılıq demək idi. Bu ailəsinə qarşı etinasız münasibət deyil
Even without an official DDLJ dub, the love for Indian cinema in Azerbaijan is undeniable. The relationship between the two cultures dates back decades. According to the Indian Embassy in Baku, Azeri language TV channels screen Hindi films periodically, including new Bollywood releases as well as classics featuring icons like Raj Kapoor and Amitabh Bachchan.
Azərbaycan mədəniyyəti ilə Hindistan mədəniyyəti arasında böyüklərə hörmət və ailə bağları baxımından böyük oxşarlıqlar var. Racın Simranı ailəsinin icazəsi olmadan qaçırmaq istəməməsi bizim tamaşaçılar üçün də çox doğma bir yanaşmadır.